Marrit Leenstra

Seoul

Aangemaakt op:17-05-2008, 15:52. Gewijzigd op:17-05-2008, 15:52

De derde week in Azie van dit jaar, na Shanghai dus Seoul, Korea. Cintha en ik zijn hier in 1991 of 1992 ook geweest met het Nederlandse volleybalteam. Wat is er veel verandert zeg! Het is misschien wel de meest westerse stad in Azie. Een totaal andere wereld dan China. Het is duidelijk een rijk land, met moderne auto's en goed geklede mensen (een stuk beter dan in onze PC Hooft in elk geval) en bijna geen bedelaars, dat was in China wel anders.. Ons hotelletje ligt middenin het zakendistrict, bij de 'COEX' een soort mega winkelcentrum. Martin en ik zijn nog even op zoek gegaan naar het oude Olympische dorp, waar hij in '88 verbleef. Er is niks verandert en het ziet er nu dus vreselijk gedateerd uit. Wel leuk om alles weer terug te zien! De beroemde I-Tae-Won winkelstraat had alle glorie verloren en is nauwelijks meer de moeite waard. Verder weinig tijd gehad om de enorme stad te bezichtigen. Het toernooi wordt aan de oever van de 'Hangang' rivier gespeeld, die als een ring om de stad ligt. De mensen zijn erg vriendelijk en behulpzaam, de meesten spreken ook een woordje Engels of doen tenminste erg hun best. Voor ons verliep het toernooi vrij dramatisch, we verloren de eerste wedstrijd in de Kwali van onze landgenoten Sanne en Mered met de cijfers 25-27, 21-19 en 13-15.. Best spannend dus, en niet onze beste wedstrijd helaas. De rest van de week wel goed kunnen trainen en vanmorgen zelfs een oefenpotje gespeeld tegen Brazilianen, en gewonnen! Dat geeft de burger in elk geval weer moed voor het volgende toernooi. Nog steeds groeien we en worden we elke week beter. Maar in deze competitie kun je je geen zwak moment permitteren. Op naar Osaka!
Reacties ( 0 )

Shanghai slot

Aangemaakt op:01-05-2008, 13:03. Gewijzigd op:01-05-2008, 13:03

Nog even over Jinshan, de plaats waar we het toernooi spelen: die ligt ongeveer 1,5 uur rijden van Shanghai en ligt in of naast het Chemical Industry Centre van Shanghai! We kunnen de schoorstenen en fabrieks- installaties zien liggen, als het helder is. Ik zeg ALS, want meestal ligt er een dikke mist over de stad. Tenminste, we hopen dat het mist is, maar waarschijnlijker is het een dikke laag smog, waardoor we nog geen enkele dag blauwe lucht gezien hebben, hoewel de zon zijn best doet door de drab heen te prikken. Buiten sporten is gezond, hebben ze me ooit verteld..?Verder is het aantal mensen dat twee woorden Engels spreekt op één hand te tellen, heel lastig als je bij de receptie van je hotel zelfs niet kunt uitleggen dat de airco het niet doet. In restaurants is het aan te raden geen moeilijke dingen te bestellen ('zonder kaas' of 'extra suiker') dat mislukt gegarandeerd! Ben benieuwd hoe dat straks in Beijing zal gaan..Grappig is, dat er nog zoveel wordt gestempeld, elk bonnetje dat is betaald krijgt een stempel. Soms moet je eerst een stempeltje halen voor je een artikel kunt meenemen in een winkel. Zelfs de geprinte bonnetjes van de taxi hebben al een voorgedrukt stempel. Morgen het laatste stempeltje, in mijn visum, op weg naar huis (Rome)..

Reacties ( 2 )

Zuur

Aangemaakt op:01-05-2008, 12:38. Gewijzigd op:01-05-2008, 12:38

Na een hele lange dag met 2x de langste wedstrijd(!) had ik gister geen puf meer nog te schrijven, bij deze vandaag alsnog het verslag. De eerste wedstrijd was om 14 uur tegen een Pasqua/Illustre, een Filipijns team dat eigenlijk bestaat uit 2 Amerikaanse meiden. Ze wonen en werken dan ook in Californie maar komen uit voor een ander land omdat ze daardoor meer kans op deelname aan de O.S. hebben. (Het is trouwens niet het enige team dat dat doet: Angola is eigenlijk Brazilie, net als Georgie, terwijl Zuid-Afrika (half) Duits is. Vooral het Afrikaanse continent heeft voordeel, die hoeven niet aan de zware kwalificatie eisen te voldoen, men wil namelijk perse deelnemers uit alle continenten op de Spelen zien..)Pasqua/Illustre dus, een behoorlijk team, met weinig sterke of zwakke punten, heel degelijk. We begonnen vrij dramatisch aan de wedstrijd, de eerste set kwamen we niet verder dan 13 punten! Het leek tamelijk uitzichtloos, ze maakten geen onnodige fouten en zetten ons flink onder druk met goed shot werk. De tweede set konden we halverwege pas een beetje bijdraaien en gelukkig begon er ook aan hun kant af en toe een foutje in te sluipen. Met name met een betere service konden we ze beter bespelen. We wonnen deze spannende set uiteindelijk nipt met 24-22. Wat je noemt een narrow escape.. De beslissende derde set was ook enorm spannend maar uiteindelijk wisten wij met 15-13 te winnen, pfoeh! Erg knap na zo'n moeilijk begin om toch helemaal terug te komen in de wedstrijd.Twee uur later zouden we de beslissende wedstrijd spelen tegen Canada (Cook/Martin) dat maar net van Zuid-Afrika had weten te winnen. De ene helft (Martin) is een heel ervaren speelster die met haar vorige partner (Dumont) 5e is geworden op de O.S. in Athene, klein, maar erg goed. Haar nieuwe partner is Dana Cook, zij heeft ooit nog een jaartje indoor gespeeld bij Martinus in Amstelveen. Ze spelen inmiddels hun 2e of 3e seizoen samen. De eerste set wonnen we erg makkelijk, er was veel wind en we hadden een hele goede service druk, waardoor we enkele aces scoorden. In de tweede set viel onze serve druk behoorlijk weg, en scoorden we geen directe punten meer. Zij kwamen steeds beter in hun spel en stonden ruim voor, maar na een time-out van ons vochten we ons toch terug in de wedstrijd al wonnen we de set niet meer, 21-17 geloof ik. De derde set was mega spannend: wie die zou winnen, ging naar de 'Maindraw', het hoofdtoernooi. We gingen vrij gelijk op in het begin, maar kwamen halverwege achter te staan. Dankzij wat slimme services en mooie ralleys kwamen we weer bij, en op 13-12 voor, wisselden we naar de 'goede' kant, (dwz de gunstiger wind tegen kant, voor insiders), en waren we 2 punten verwijderd van de overwinning, één side-out en een punt op eigen service. Wat er toen gebeurde beseffen we nog steeds niet goed: we missen 3 side-outs op rij en verliezen 15-13... Ongelofelijk. Een mazzelbal via de netrand, één mooie verdediging die ze vervolgens scoren en de allerlaatste bal een blok, het eerste van de wedstrijd. Einde oefening. Geen hoofdtoernooi. Ik weet amper meer hoe we de avond zijn doorgekomen, zo zuur was het..Laten zien dat we kunnen knokken en winnen, dat hebben we wel, maar het resultaat was niet genoeg. 'What doesn't kill you, makes you stronger' zegt men, maar dat je er een tijdje goed ziek van bent waren ze zeker even vergeten?
Reacties ( 1 )

Shanghai

Aangemaakt op:29-04-2008, 18:12. Gewijzigd op:29-04-2008, 18:12

Hallo allemaal, even een kort berichtje, want we gaan morgen met het toernooi beginnen in Jinshan, vlakbij Shanghai.Eerste wedstrijd tegen Philipijne (Pasqua/Illustre) en als we die winnen tegen de winnaar van Zuid-Afrika tegen Canada (Cook/Martin).Morgen wordt het spannend dus, hoop aan het eind van de dag goed nieuws te hebben! Groet uit een mistig Jinshan!
Reacties ( 3 )

Goede berichten

Aangemaakt op:22-04-2008, 22:27. Gewijzigd op:22-04-2008, 22:27

Net terug in Rome vanuit Gran Canaria. Na de Country Quota van Wiltens/Renkema te hebben gewonnen, begon de kwalificatie tegen Van Iersel/Wesselink, opnieuw een Nederlands team! Het is dit seizoen elk toernooi raak. Het werd een spannende wedstrijd op het centre court. Bijna de hele eerste set stonden we achter, maar we wisten wel te winnen met 23-21. De tweede set was gelukkig iets minder spannend. Het werd 2-0 voor ons, en weer hebben we een Nederlandse tegenstander uit de weg geruimd! We hebben laten zien dat we ook van dit sterke team (Nederlands kampioen) kunnen winnen. Deze overwinning geeft veel vertrouwen en we kunnen niet wachten op de volgende NL tegenstanders ;-)Helaas verloren we de volgende wedstrijd in de kwalificatie van sterk spelende Grieken en was het toernooi voor ons voorbij. Toch komen we elke week een stap dichter bij het niveau dat we willen halen.Inmiddels is het stormachtig in Rome en bereiden we ons voor op het FIVB toernooi volgende week in Shanghai (China). Ni Hao..
Reacties ( 2 )

Gran Canaria

Aangemaakt op:18-04-2008, 12:17. Gewijzigd op:18-04-2008, 12:17

Hallo allemaal, even een kort berichtje vanuit / vanaf? Gran Canaria.
Voor het eerst in mijn leven moesten we ´country quota´spelen. Omdat er maar een beperkt aantal teams uit een land mag meedoen aan het toernooi of de qualificatie, moet er onderling gespeeld worden om te bepalen wie mag deelnemen. Goed teken dat NL dat ook moet, maar leuk is het niet, de wereld overvliegen en dan spelen tegen je landgenoten. Liever allebei meegedaan aan het toernooi natuurlijk. We speelden tegen Margot en Kim, een goed team uit de eredivisie die ook veel CEV spelen. We wonnen ruim met 2-0 en konden dus meedoen voor Nederland aan de qualificatie, joepie!!
De loting voor de quali was dezelfde avond en geloof het of niet: we kwamen weer tegen Nederland uit, tegen Marloes en Marleen! Straks meer..
Reacties ( 1 )

Sponsorbijeenkomst the Beach

Aangemaakt op:18-04-2008, 12:12. Gewijzigd op:18-04-2008, 12:12

Vorige week hadden we een ietwat hectische periode. Vanuit onze trainingslocatie in Rome vlogen we 2 dagen naar Nederland voor een presentatie met sponsoren en geinteresseerden. Het werd een hartstikke leuke avond waarbij we de genodigden ook nog even flink hebben laten zweten in het zand. Na de bijeenkomst snel weer terug, want we moesten ons goed voorbereiden op het CEV toernooi op Gran Canaria! Er waren een aantal buitenlandse teams aangekomen in Rome (Tsjechen, Duitsers, Fransen) en dat was voor ons een goede gelegenheid om te kunnen sparren. Intussen was er ook een vriendin over uit Nederland, maar helaas moest ze Rome de meeste dagen in haar eentje bekijken! Dan is topsport even niet leuk, maar het gaat altijd voor..
Al met al een prima week gehad, alleen erg druk!
Reacties ( 0 )

Adelaide 3

Aangemaakt op:28-03-2008, 01:43. Gewijzigd op:28-03-2008, 01:43

Wat betreft Adelaide; we verblijven hier nog maar één dag en hebben geen tijd om wat te zien, we trainen nog op het zand en doen nog een krachtsessie voor vertrek (hier is het al vrijdag en we vertrekken zaterdag). Maar vorig jaar ben ik hier een week geweest om te trainen en zodoende ken ik de stad ietsje beter. Het is een weinig bruisend stadje helaas, echt een slaapstad. Veel laagbouw en een klein zakencentrum met wat ondermaatse 'skyscrapers'. Barrossa Valley is vlakbij, dat is een beroemde wijnstreek en de moeite waard om te bezoeken. Een andere attractie is 'Kangaroo Island' driemaal raden waarom. Ook daar geen tijd voor. Het bizarre van deze stad is de hobby van de locals 'hooning' dwz het maken van rubbersporen op de weg met auto's en motoren. Elke nacht hoor je ze gaan en de meeste auto's zijn opgevoerd of maken extra lawaai (en zien er niet uit met lelijke spoilers) ben benieuwd welke hobby de dames hier op na houden??De gevreesde 'jetlag' viel overigens mee, vooral vroeg wakker elke dag. Of zouden 3 ballen in mijn gezicht in 2 dagen ook een teken zijn? ;-)
Reacties ( 4 )

Adelaide 2

Aangemaakt op:28-03-2008, 01:31. Gewijzigd op:28-03-2008, 01:31

Wat een ontzettend spannende wedstrijddag.. Eerst de wedstrijd tegen onze landgenoten Mered en Sanne, om 10 uur 's ochtends. Er stond nog steeds veel wind, maar we hadden in de dagen voor het toernooi bij andere teams kunnen zien hoe we daar het beste mee om moesten gaan. Het belangrijkste was; goed serveren en zelf zo min mogelijk risico nemen om fouten te vermijden (de wind neemt de bal al gauw mee).Dat lukt met name de eerste set erg goed, Mered en Sanne namen veel risico en maakten daardoor meer fouten. We wonnen die set vrij dik, al weet ik de stand niet meer. De 2e set werd lastiger, Sanne maakte een mooie serve-serie waardoor we meteen op een behoorlijke achterstand kwamen. Het verschil was zelfs 7 punten en had ons de set kunnen kosten. Wij bleven echter taai vechten en kwamen punt voor punt dichterbij en toen werd het toch nog spannend. We kregen 5 setpoints tegen en één voor, voordat we het beslissende punt wisten te maken! 27-25 of zoiets was het. We waren natuurlijk ontzettend blij met deze overwinning want het was een echte test voor ons en wij zijn goed met de wind en de spanning om gegaan. De 2e wedstrijd was nog zwaarder, we hadden namelijk voor de 2e keer in 3 toernooien het Braziliaanse team Salgado-Salgado geloot. Dat team doet het in de Maindraw (hoofdtoernooi) altijd erg goed, eindigen meestal rond de 9e plaats. Het werd een lange strijd, 3 sets maar liefst. We verloren de 1e set ruim, maar in de 2e set gingen we gelijk op. Er was heel veel publiek, dat maakte het extra gaaf, want niemand had denk ik verwacht dat we zo goed zouden spelen! Het werd een nek aan nek set, en wij wonnen met 28-26 en dus kregen we een 3e set. Die werd helaas voor ons minder spannend, we verloren die ruim, maar wel met goed spel. Naderhand hebben we zoveel positieve reacties gekregen, dat was een hele steun, al waren we nu uitgeschakeld voor het hoofdtoernooi. We hebben veel kunnen leren dit toernooi en hebben laten zien dat we een team zijn om rekening mee te houden.
Reacties ( 0 )

Adelaide

Aangemaakt op:25-03-2008, 11:13. Gewijzigd op:25-03-2008, 11:13

We hebben een erg voorspoedige reis gehad naar Australie. Weliswaar duurde die 2 dagen, maar de lange stop in KL (Kuala Lumpur) is goed bevallen. We moesten er bijna 12 uur overbruggen, en kregen een hotelkamer vlakbij het vliegveld. Daar konden we eten, slapen en een beetje loswerken op een voetbalveldje. Kwamen we toch een stuk minder gebroken aan in Adelaide! Het weer hier is erg wisselvallig, na een hittegolf (41 gr) vlak voor onze aankomst is het nu frisser (23-27 gr) maar erg stormachtig. Vandaag was het begin van de kwalificatie, die bij uitzondering wordt gespeeld over 2 dagen. De 'technical meeting' waar alles wordt doorgesproken en waar alle spelers zich moeten inschrijven was vanmiddag om 12.30. Vlak daarna begonnen de eerste wedstrijden. Het werd een beetje een gekke dag, typisch gevalletje beachvolleybal, waar je heel flexibel moet zijn want sommige teams speelden 1 of zelfs 2 wedstrijden en wij speelden uiteindelijk helemaal niet! En dat terwijl je je toch op een wedstrijddag voorbereid, echt een sof dus. De reden is, dat er extra veel wedstrijden zijn, dames en heren beginnen tegelijkertijd. Vandaag was er maar een halve dag tijd om te spelen en morgen de hele dag. Gewoon een beetje pech dus, maar slordig dat ze dit niet van te voren kunnen bepalen. De loting voor ons is als volgt: 1e wedstrijd tegen Nederland, Keizer-de Vries (dus tegen mijn ex-partner) en de winnaar speelt tegen Brazilie (Salgado zusjes, het enige Braziliaanse en beste team in de quali). Niet leuk om tegen landgenoten te moeten spelen na 48 uur reizen, maar sowieso een pittige loting dus! Vandaag stond er ontzettend veel wind (kracht 5 ongeveer schat ik) en daar doen echte 'windspelers' erg hun voordeel mee. Niet ieder team weet even handig met de wind om te gaan. Het Nederlandse team Van Iersel-Wesselink echter wel en ze wonnen met gemak van Italiaanse dames die niet wisten hoe ze het hadden. Ik had bijna medelijden met ze. Morgen zelf aan de bak dus! Duimen!
Reacties ( 1 )

Schaatsen!

Aangemaakt op:24-03-2008, 02:01. Gewijzigd op:24-03-2008, 02:01

Het overkwam mij deze winter geregeld, dat ik werd gefeliciteerd met mijn mooie 1500 meter of mijn goede rondetijden. Nou is het wel zo dat ik in mijn vrije tijd graag zou schaatsen (helaas heb ik te weinig vrije tijd ;-) maar zooo goed gaat dat ook weer niet. Het toeval wil dat ik een naamgenoot heb die errug goed kan schaatsen! Deze Friezin staat aan het begin van een mooie carriere en ik wens haar vanuit het zand heel veel succes. Als ik mijn Hyves site moet geloven heeft ze dat al, want die wordt overspoeld door provinciegenoten die graag mijn? vriend of vriendin willen worden. Heel gezellig natuurlijk alleen jammer dat ik de meeste Sietses, Hielkes en Sjoerds niet ken! Wie weet ontmoeten we elkaar ooit en kunnen we mekaars sport eens beoefenen. Ben benieuwd hoe de verslaggeving zal zijn als Marrit Leenstra tegen Marrit Leenstra schaatst, of het team Marrit Leenstra de World Tour beachvolleybal speelt, Ha!
Reacties ( 0 )

Rome

Aangemaakt op:24-03-2008, 01:51. Gewijzigd op:24-03-2008, 01:51

De laatste weken in Rome waren lekker zwaar, we hebben veel uren gemaakt en zijn behoorlijk gegroeid als team. twee keer per week speelden we tegen een herenteam om het wedstrijdritme niet teveel te verliezen. Dat was ontzettend nuttig en leuk bovendien, als we wonnen baalden de heren verschrikkelijk en riepen we vrolijk om 'verse Romeinen' a la Asterix en Obelix.. Maar we wonnen natuurlijk niet altijd, ze gaven goed tegenstand en dat was precies de bedoeling. De deelnemers aan de 'Beach Volley Academy' -zoals de beachvolleybalschool in Rome heet- volgden al onze ontwikkelingen op de voet en leefden enorm mee. Er heerst altijd een heel speciale sfeer die heel stimulerend werkt. Zelfs bij minder mooi weer stonden we niet alleen te trainen maar waren er altijd recreanten op het veld naast ons, echte die hards. Af en toe kregen we bezoek van familie uit Nederland en Frankrijk en mijn zus Nienke trainde zelfs een dag mee!De dag dat mijn ouders met de caravan aankwamen, ontsnapten we ternauwernood aan een windhoos die pal over de camping raasde en een strandtent compleet verwoestte. Amper 50 m naast ons kwam het dak neer, en allerlei troep raakte de caravan. In nog geen 30 seconden was het voorbij, maar het was een beangstigende situatie. Wat een natuurgeweld..Het begint nu echt te kriebelen; de reis naar Australie en het eerste toernooi van het seizoen staat voor de deur, tot gauw vanuit 'Down Under'
Reacties ( 0 )

Back to life, back to reality!

Aangemaakt op:05-02-2008, 22:43. Gewijzigd op:05-02-2008, 22:43

Het heeft (te) lang geduurd, maar ik ben weer in Rome, en vol in training, joepie! Half januari had ik een 3e medische controle ivm de zenuwontsteking aan mijn oog en er was goed nieuws. Zicht was weer voor 75% terug, dus de genezing had zich doorgezet. Dokter blij, ik nog blijer! 2 Dagen later zaten Martin en ik in een volgeladen auto op weg naar Rome. Daar zijn we nu zo'n 2 weken aan het trainen en het is heerlijk. Elke dag trainen we in Ostia, op het strand. We wonen in een klein appartementje in Casal Palocco, tussen Ostia en de stad Rome. Ideaal, 15 minuutjes rijden naar het strand om te trainen en als we willen zijn we in 25 minuten middenin de stad. In Nederland heb ik het eigenlijk altijd druk met vanalles en nog wat, hier kom ik echt tot rust dankzij een 'trainingsstage ritme' dwz. eten, slapen, trainen... Klinkt saai, maar het is even nodig om weer helemaal in vorm te komen. Dat gaat gelukkig erg snel, dankzij een goed programma en goede begeleiding. Zelfs de fysio is hier vlakbij en erg behulpzaam. Het zicht moet nog steeds beter, maar er valt goed mee te werken. De taal weer oppikken kost iets meer moeite, maar zal binnenkort ook weer eens een oude cursus uitpakken, dan moet het snel weer beter gaan. Wat ook bijdraagt aan de rust, is dat we in huis geen netwerk hebben, zodat de telefoon het niet doet en zelfs sms-en nauwelijks mogelijk is.. Gelukkig doet het internet het wel. Volgende week even een spoedbezoek aan NL, voor de (hopelijk laatste) controle in het ziekenhuis en wat andere afspraken. Daarna nog een maand trainen in Rome voor ons eerste toernooi in Australie. Binnenkort meer nieuws over mijn leven in Italia, ciao!
Reacties ( 3 )

Souvenir uit Thailand

Aangemaakt op:09-12-2007, 22:59. Gewijzigd op:09-12-2007, 22:59

Eindelijk weer een berichtje vanuit Nederland: ik ben al weer bijna een maand terug uit Thailand en had allang weer in Rome moeten zijn om te trainen, maar... De voedselvergiftiging die ik had opgelopen vlak voor het toernooi in Thailand kreeg nog een vervelend staartje. Vlak voor ik terugging naar Nederland merkte ik dat ik een vlekje op mijn rechteroog had, ik zag daardoor wazig, beetje vreemd. Dus bij thuiskomst meteen even langs Groenhof, mijn opticien in Amstelveen. Misschien iets mis met mijn contactlenzen, dacht ik nog. Ik werd lichtelijk ongerust toen de medewerkster daar meteen een afspraak maakte met het ziekenhuis voor de volgende ochtend en mij niet wilde vertellen wat ze dacht dat er aan de hand was. De volgende dag bij de arts moest ik een test doen waarbij je moet reageren op vlekken op een beeldscherm maar met rechts kon ik alleen maar één grote grijze vlek zien. Ik geloof dat de assistente dacht dat ik haar in de maling nam :-) Terug naar de arts, die vermoedde dat het een ontsteking aan de oogzenuw was. Met het netvlies en hoornvlies is niks aan de hand, je ziet niets aan me en gelukkig heb ik ook geen pijn. Hij schreef me absolute rust voor, 'kom maar over een maand(!) terug en o ja, by the way, er is zo'n 30% kans dat het MS is (multiple sclerose, niet fijn)'. Hmm, dat zinde me natuurlijk helemaal niet, een maand wachten in onzekerheid. Gelukkig kon ik een week later via de sportarts in Ede terecht bij een neuroloog om zekerheid te krijgen. Behoorlijk gespannen was ik inmiddels, dat begrijpen jullie! Na een hele middag en avond onderzoek en wachten, wachten, wachten kon ik opgelucht weer naar huis, géén MS, wel een zware oogontsteking die 4-6 weken kan duren. Normaal gesproken zou ik flippen van zo'n lange periode, maar nu was ik dankbaar dat het niks ernstigers was. Mijn zicht was 1/60 dus dat is niet best en betekent: niet autorijden en veel klunzigheid, want ik kan geen/weinig diepte zien. Dus: suiker naast mijn kopje gekieperd en drank naast het glas, in het donker zie ik nog minder en heb ik moeite met afstapjes en paaltjes. Tot nu toe nog geen ongelukken gelukkig! Wel een hoop opmerkingen naar mijn hoofd, want ik draag vaak een 'piratenlapje' op mijn oog, om zoveel mogelijk rust te houden, en oogpleisters zitten helemaal niet lekker. Dankzij films als 'Pirates of the Caribean' en 'Kill Bill' lopen mensen met een boogje om me heen, heel verstandig.Dus mensen, als u mij tegenkomt: haal niet in, blijf rechts rijden/fietsen/lopen enneh.. wens me maar beterschap!
Reacties ( 2 )

Phuket

Aangemaakt op:20-11-2007, 16:39. Gewijzigd op:20-11-2007, 16:39

Hallo allemaal,Na drie weken hard trainen in Rome met Cintha, onder leiding van Marco Solustri, een bekende Italiaanse coach, zijn we naar Phuket gereisd. Vol vertrouwen, want ons niveau stijgt met de dag lijkt het wel. De hitte en vochtigheid kwam ons meteen op het vliegveld tegemoet, extreem. Dit seizoen alleen vergelijkbaar met Singapore, zware omstandigheden dus! Af en toe werd de zon afgewisseld met een stortbui, zo ook tijdens onze eerste training met het Italiaanse team Perrotta-Gattelli. Het was eigenlijk lachwekkend, de ballen werden 3 kilo zwaar en als je omhoog keek, zag je niks meer door alle druppels in je oog. Toch maar doorgetraind, want je krijgt per team maar weinig tijd op het speelveld en wie weet regent het tijdens het toernooi ook, dan ben je er al mooi aan gewend! Over regen gesproken: van de vier velden die al weken eerder waren aangelegd, was op onze dag van aankomst nog maar eentje over! Storm en hoog water hadden de rest weggespoeld en er werd nu met man en macht aan nieuwe velden gebouwd op een andere plaats langs het -nu wel heel smalle- strand. Phuket is een toeristen eiland, ongeveer 15 bij 40 km. Bekend door de hagelwitte stranden en blauw-groene zee. Karon beach, waar we speelden is een lang strand en redelijk toeristisch, al zaten we nog niet in het hoogseizoen. Om een idee te geven hoe het er dan toegaat, noem ik de tekst van een t-shirt: "No, I don't want your f**** tuktuk, suit or massage, thank you very much!" Je werd er continu benaderd door verkopers. Tot zover het leuke deel.. 's Nachts werd ik ziek, en heb ik de hele tijd op de w.c. doorgebracht, zelfs slapend op de vloer omdat ik niet naar mijn bed terug durfde. Wat balen zeg, een tijd geleden dat ik me zo rot voelde, de volgende dag voorzichtig weer begonnen met eten en zelfs een beetje getraind aan het eind van de middag. Zo slap als wat begonnen we de volgende dag met de kwalificatie. Van Russische meiden wonnen we met 2-1, de laatste set stonden we zelfs 10-3 voor. Maar het had toch een extra set gekost en kwam ons duur te staan tegen Canada. Eindelijk een goede kans om door te komen naar het hoofdtoernooi, want dit team was veel minder sterk dan Brazilianen of Amerikanen. De eerste set winnen we ruim, de tweede set veranderen ze van tactiek en zoeken ze mij op en ik hou het niet vol. Geen energie om te juichen of aan te moedigen, niks. Zelfs naar de serve lopen kost me moeite, rennen of sprongserve is uitgesloten. We verliezen de tweede set uiteindelijk, maar beginnen de derde sterk met de serve. Langzamerhand komen ze terug en we verliezen de set, vreselijk zuur met 15-13. Kapot, we hebben de 2 langste wedstrijden van de dag gespeeld, zagen we later, maar ook dat boodt geen troost. Helemaal naar Thailand afgereisd om ziek te worden en het hoofdtoernooi niet te halen.. Het enige lichtpuntje is wel, dat we gezien hebben dat we -mits fit- in staat zijn het hoofdtoernooi te halen. De toplanden zijn uiteraard nog een maatje te groot, maar de rest komt snel binnen bereik! Dat belooft wat voor de toekomst :-) 
Reacties ( 0 )

Fortaleza en sekstoerisme

Aangemaakt op:27-09-2007, 20:32. Gewijzigd op:27-09-2007, 20:32

Ons eerste toernooi samen is in Fortaleza (noord-oost Brazilie). Het is er warm en er staat altijd (veel) wind. Het is dan ook een populaire bestemming voor surfers en kite-surfers. Het toeristenseizoen is er nu bijna afgelopen. 's Zomers weten met name de Italianen de stad te vinden, op de voet gevolgd door de Nederlanders. In ons appartementencomplex zit beneden een barretje dat gerund wordt door een Nederlander, Eric, ex-strandtenthouder in Scheveningen, tevens ex-eigenaar van een aantal horeca zaken daar. Hij doet het nu even wat rustiger aan en vertelt ons over de stad en de omgeving. Op het eerste gezicht is er niet veel te beleven rond onze verblijfplaats en er wordt flink gewaarschuwd voor berovingen zodat we ons de eerste dagen nog een beetje verkrampt voortbewegen. Dat wordt mettertijd beter, als je wat regels in acht neemt en weinig contant geld mee draagt, sieraden thuis laat en je spullen nooit onbeheerd, is het er best goed toeven. Een aantal wijken in de stad zijn vanaf een uur of 17 verboden terrein voor ons, dat is wel een raar idee. Even buiten de stad zijn er zandvlaktes met duinen waar je met buggies rond kunt racen, erg spectaculair! Helaas heb ik ook deze trip geen tijd er naartoe te gaan. Het toernooi gaat voor uiteraard. Wat een beetje als een schaduw over de stad hangt en ook de reden was voor Eric om met de horeca daar te stoppen, is het sekstoerisme. Hoe langer je daar bent, hoe meer het opvalt: 90% van de toeristen is man en de meesten hebben na een dag een klein Brazilaans grietje aan hun arm hangen. Het lijkt er wel een grote vrijgezellenparty! De meeste meiden zijn erg jong en komen uit de favela's daar (de sloppenwijken). Overdag hangen de meeste toeristen aan het zwembad en 's avonds gaan ze richting bar waar ze een meisje oppikken voor de nacht. Het kost me moeite om niet elke man daar als hoerenloper te zien en het verpest de vriendelijke atmosfeer behoorlijk. Ik heb niet zoveel tegen (ongedwongen) prostitutie, maar dit is pure uitbuiting, bah! Ik kijk ineens heel anders tegen de vakantiegangers aan. Op de terugweg zit ik naast een joch dat helemaal blij is want hij heeft daar een Braziliaanse vriendin ontmoet, en ze komt met kerst naar Nederland... ik kan niet echt blij voor hem zijn en hoop maar een ding; wees goed voor je meisje..
Reacties ( 0 )

Roma

Aangemaakt op:27-09-2007, 19:25. Gewijzigd op:27-09-2007, 19:25

Nu Cintha en ik besloten hebben voor de Spelen te gaan, gaat er het nodige veranderen. We moeten op zoek naar sponsors in Nederland en Italie maar bovendien ga ik naar Rome verhuizen! Het is voorlopig voor een jaar, en het is de enige manier voor ons om veel te kunnen trainen. Cintha is vanwege haar kinderen minder flexibel en dus was de keuze snel gemaakt. Het wordt weer even aanpassen maar mijn man Martin gaat gelukkig mee en ik heb zelf 5 jaar in Italie gewoond toen ik nog indoor volleybalde, dus eigenlijk heb ik er ontzettend veel zin in!Intussen heb ik de eerste trainingsperiode in Rome er al op zitten; als voorbereiding op ons eerste toernooi in Brazilie hebben we 10 dagen samen getraind. Het was er heerlijk, nog steeds lekker warm en we hebben goed kunnen werken met Gianni, onze tijdelijke trainer daar. In korte tijd al enorm vooruit gegaan, dat beloofd wat..
Reacties ( 0 )

Nieuwe start

Aangemaakt op:31-08-2007, 21:12. Gewijzigd op:31-08-2007, 21:12

Niet helemaal meer heet van de naald, maar toch: ik ga met Cintha Boersma spelen en we gaan proberen ons te kwalificeren voor de Spelen! Cintha is voor de volleybalkenners een oude bekende; jarenlang captain van het nationaal team en een van de beste speelsters ter wereld. Ze heeft vele jaren in het buitenland gespeeld (o.a. in Italie en Brazilie) waar ze ook haar man Luca heeft ontmoet. Ze zijn inmiddels getrouwd en wonen met hun 2 kinderen in Rome. Dat wordt ook onze trainingslocatie, dus ik zal flink moeten reizen tussen Amsterdam, Rome en de vele toernooi locaties en zelfs een tijdje naar Rome verhuizen. Overigens had ik Cintha al 10 jaar geleden gevraagd of ze niet wilde beachen, maar toen gaf ze de voorkeur aan haar indoorcarriere. Natuurlijk was ik daar niet blij mee, maar gelukkig heeft ze die 'fout' net op tijd ingezien en gaat ze alsnog beachen :-) Volgende keer meer over de planning van dit seizoen..
Reacties ( 0 )

Welkom!

Aangemaakt op:26-08-2007, 22:23. Gewijzigd op:26-08-2007, 22:23

Hallo allemaal, welkom op mijn nieuwe blog! Helaas spelen Sanne Keizer en ik niet meer samen. Er was geen vertrouwen meer dat we samen de Spelen zouden gaan halen. Daarop hebben we de knoop doorgehakt en hebben we besloten apart verder te gaan. Een moeilijke beslissing zo kort voor de Spelen, maar doorgaan was geen optie.Zelf denk ik dat het nog mogelijk is om naar Beijing te gaan, al wordt het een flinke uitdaging! Ik laat jullie spoedig weten wat de plannen zijn en met wie ik verder ga..(foto's etc worden zo snel mogelijk geplaatst)tot gauw,Marrit
Reacties ( 0 )