Atletiek, een levenswijze
Aangemaakt op:23-01-2007, 18:41. Gewijzigd op:23-01-2007, 18:46Patrick van Luijk:“Atletiek, een levenswijze”
Bij het volgen op de TV van de finale 4x100meter op de EK in Zweden, met daarin onze (op dat moment nog 21-jarige) clubgenoot als deelnemer, vond ik dat het tijd werd voor een nadere kennismaking het hem in de Ratelaar.
Want het is toch wel iets om aan zo’n belangrijk evenement deel te nemen en dan ook nog in de finale te komen.
Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en ik stelde hem 8 vragen.
Patrick, het moet voor jou toch een mooie ervaring zijn geweest, om net een maand lid van een atletiekclub te zijn en dan aan de EK in Zweden deel te kunnen nemen, waar je ook nog de finale behaalt.
Kun je iets van je ervaringen vertellen?
Dat van die maand is niet helemaal waar. Ik ben in feb/mrt 2005 overgestapt naar mijn huidige trainer, Errol Esajas. Maar het is inderdaad allemaal heel snel gegaan. Binnen 2 jaar van niets naar de Europese Kampioenschappen.
Ik had wel de doelstelling om dit jaar naar het EK te gaan, maar dat ik ook daadwerkelijk zoú gaan is op zich toch best wel uniek te noemen! Een EK is echt een ervaring en atletiek wordt in Zweden op een hele andere manier beleefd. Zweden is echt een “atletiek land”.
Het stadion was vol, de stad was vol. Er hing echt een goede sfeer en overal waren posters te zien van de sport en van de favoriete Zweedse atleten. Ik heb zelfs handtekeningen mogen uitdelen. Het was maar een kleine handeling, maar het voelde toch groots aan. Ik had nog nooit in zo'n groot stadion gelopen waar het publiek zó uit z’n dak gaat. Dat was echt een machtig gevoel. Je zag echt dat de finale meer druk en spanning met zich mee bracht, alhoewel ikzelf voor de finale een stuk minder zenuwachtig was dan de eerste keer dat ik in het stadion liep ! Wat me het meest is bijgebleven is het moment dat je van het warming-up veld buiten het stadion je moest melden bij de 1e callroom en van daaruit naar het stadion toe liep, naar de 2e callroom. Op dat moment begonnen de zenuwen toch echt op te spelen. Je hoorde zo veel geschreeuw en gestamp uit het stadion komen terwijl je er naar toe liep! Dan was je blij dat er zoveel wc's bij de callrooms waren ......hahaha.
Graag wil ik iets van je achtergrond weten; je speelde bij FC Dordrecht in de hoogste klasse, maar bent door Errol Esajas naar RA gehaald omdat hij een sprinttalent in je zag. Waarom ben je overgestapt, terwijl in het voetbal toch "makkelijker" verdiend wordt???
In mijn jeugd heb ik bij Feyenoord en Dordrecht’90 gespeeld. Ik ben gestopt bij Dordrecht omdat ik te weinig aandacht besteedde aan school en teveel bezig was met voetbal. Heb dus de keuze gemaakt voor mijn school. Wel heb ik nog even bij een plaatselijke vereniging gevoetbald en ben vervolgens 3 jaar vechtsporten gaan beoefenen. Toen mijn toenmalige vriendin mij overhaalde om atletiek te gaan doen ben ik bij de plaatselijke vereniging poolshoogte gaan nemen. Alhoewel ik kwam om te sprinten, heb ik die avond alle onderdelen gedaan, maar sprinten ging me duidelijk het beste af. Aangezien ik dat ook het leukste vond, ben ik een paar avonden in de week gaan trainen en na 5 maanden bij die vereniging werd het mij duidelijk dat als ik verder wilde komen, ik ergens anders zou moeten gaan trainen. Vanaf dat moment ben ik overgestapt naar Rotterdam Atletiek en is het serieus geworden. Hoe ben je destijds met sport in aanraking gekomen? Mijn moeder heeft mij vanaf kleins af aan laten sporten. Sporten hoort gewoon bij de opvoeding! Mijn eerste sport was voetbal en daar was ik dag in dag uit mee bezig. Voetbalde ook elke dag op straat (waar je de ware techniek leert). Er is een groot verschil tussen een sport als voetbal en atletiek.
Voel je je thuis in je nieuwe sport en de club RA?
Ik beleef atletiek op een heel andere manier dan de andere sporten die ik tot nu toe heb beoefend. Atletiek is meer een levenswijze. Door elke dag te trainen is het een stuk van je leven geworden; vergelijkbaar met eten en slapen. De sport past bij mij. Het is echt leuk om te doen.Ik vind het ook prettig dat het een individuele sport is. Als sporter ben je dan niet afhankelijk van je teamgenoten. Jij maakt of breekt het. Als iemand het maximale uit zichzelf haalt en jij wint van die persoon is dat eerlijk gezegd gewoon lekker. En als je verliest... weet je wat je de volgende trainingen te doen staat.Rotterdam Atletiek is een gezellige club om bij te trainen.
Heb je al min of meer vastomlijnde plannen voor je toekomst als sprinter, bijv. toewerken naar bepaalde grote toernooien, of is dat nog wat voorbarig?
Ik heb wel plannen voor de toekomst, maar die hebben nog niet echt een vaste vorm. Ik weet nog niet waar ik toe in staat ben. Met Errol heb ik wel een hoge doelstelling gesteld voor volgend jaar en daar zal ik dan ook mijn tweede wintertraining vol voor moeten gaan.
En ik mag er dankbaar voor zijn dat ik een aantal goede mensen om mij heen heb die mij de ondersteuning kunnen geven en mijn plannen vastomlijnde vormen geven om de weg naar de top te bewandelen.
Errol is mijn coach en stabiele factor in de sport, Jurgen Roordink adviseert mij in mijn voeding.
Jan de Vos behartigt mijn zaken, mijn ouders steunen mij in alles waarin ze kunnen en de boyz uit mijn groep zijn er om met mij naar the next level te gaan.
Wat zijn je beste prestaties tot nu toe ?
PB
60m: 6.88
100m: 10.49
150m: 15.60
200m: 21.04
300m: 33.79
Europese Kampioenschappen 2006:
kwartfinale 200m
Europese Kampioenschappen 2006:
4x100m finale
Europacup Griekenland 2006:
4x100m
Nederlandse Kampioenschappen 2006
100m: 3e
Nederlandse Kampioenschappen 2006
200m: 3e
Graag even je mening over de training van Errol en de sprintersgroep.
Daar kan ik kort over zijn. Ik vind Errol gewoon de beste trainer van NL. Hij is er één van de 'oude stempel'. Sinds ik hier bij Rotterdam Atletiek train bij Errol heb ik een grote progressie geboekt. De trainingen hebben een goed effect op mij. Ik heb veel vertrouwen in mijn coach en dat moet je ook hebben als je zoveel tijd investeert in je sport. De groep is een echte sprintersgroep met discussies, grappen en weddenschappen. Maar wanneer er getraind moet worden dan gebeurt dat ook. De groep varieert van 100m - 800m en de jongens hebben echt veel talent. Iedereen heeft 'love for the game'.
We hebben nu ook een stichting: Ambition by Sport. Voor meer informatie zie: www.ambitionbysport.nl
Reacties ( 0 )
